Sluit je aan bij meer dan
4.200 IT-Professionals
Elk jaar zie ik hetzelfde patroon. Zodra de scholen dicht gaan, valt ook de energie in de IT-arbeidsmarkt stil. Vacatures blijven openstaan tot september, projecten schuiven op en iedereen wacht rustig af tot “na de zomer”. Ik snap waar dat vandaan komt. Maar ik denk dat het dit jaar een dure vergissing is.
De tweede helft van 2026 wordt niet de stille periode die iedereen verwacht. Het wordt het kwartaal waarin het verschil wordt gemaakt tussen organisaties die voorop lopen en organisaties die achter de feiten aan blijven lopen. Hier is waarom.
Schaarste neemt niet af, die verschuift
De krapte op de IT-arbeidsmarkt is al jaren een gegeven, maar in H2 2026 zie ik een verschuiving in waar die krapte het hardst voelbaar wordt. NIS2 zet door en dat betekent dat de vraag naar security-professionals niet in september begint, maar nu al loopt. Organisaties die wachten tot het najaar om hun securitycapaciteit op orde te brengen, staan in Q4 in de rij achter iedereen die dat gesprek deze zomer al voerde.
Hetzelfde geldt voor cloud- en data-profielen. De vraag daalt niet in de zomer, de zichtbaarheid van die vraag daalt omdat iedereen minder actief post, minder actief werft en minder actief het gesprek aangaat. Dat is een andere zaak dan dat de behoefte verdwijnt.
Wie nu plant, wint in het vierde kwartaal
Ik zie het bij klanten terug. De organisaties die in juli en augustus tijd nemen om vooruit te kijken, welke expertise hebben we in Q4 nodig, waar zit onze capaciteitskloof, welk profiel is over drie maanden niet meer te vinden, staan er in november beter voor dan organisaties die in september pas beginnen met plannen.
Dat is geen toeval. Het is een directe consequentie van hoe de markt werkt. De beste professionals zijn niet degenen die in september nog beschikbaar zijn. Wie nu al het gesprek aangaat, heeft in het najaar de keuze. Wie wacht, heeft de restjes.
AI verandert het werk, niet de behoefte aan mensen
Er wordt veel gesproken over AI als vervanger van IT-rollen. Wat ik in de praktijk zie is iets anders. AI verschuift welk werk mensen doen, maar de behoefte aan capaciteit blijft onverminderd hoog, soms zelfs hoger, omdat organisaties nu ook mensen nodig hebben die AI-implementaties kunnen begeleiden, borgen en integreren in bestaande systemen. Dat is geen vraag die stilvalt in de zomer. Dat is een vraag die juist nu, terwijl budgetten voor 2027 worden voorbereid, wordt bepaald.
Flexibiliteit is geen noodgreep meer, het is een keuze
Wat ik het meest zie veranderen is hoe organisaties naar flexibele inzet kijken. Detachering en co-sourcing worden niet langer ingezet omdat het “moet” bij een acute vacature, maar omdat het strategisch de slimste keuze is: sneller schakelen, minder risico en toegang tot expertise die je niet het hele jaar in huis hoeft te hebben. Die mentaliteitsverschuiving zet door in H2 en organisaties die dat nu al begrijpen, bouwen een voorsprong op die in 2027 lastig in te halen is.
Mijn stelling
“De zomer is niet de pauzeknop van de IT-arbeidsmarkt. Het is het moment waarop de koers voor het vierde kwartaal en eigenlijk voor heel 2027 wordt bepaald. Wie nu wacht tot “na de zomer”, wacht tot de beste mensen, de beste plekken en de beste kansen al vergeven zijn.
Ik geloof dat de organisaties die deze zomer doorpakken, in september niet hoeven te versnellen, ze lopen dan al voorop.”
Sanne Seegers werkt bij Linden-IT en volgt de ontwikkelingen op de IT-arbeidsmarkt op de voet. Benieuwd wat dit voor jouw organisatie betekent? Neem contact op met Linden-IT.









